Czytając tę książkę, można się poczuć tak, jakby wędrowało się przez starą, walijską legendę. Magia przeplata się tutaj z codziennością, a każda kolejna strona wzmaga poczucie niepokoju, wzbudza coraz większą ciekawość i zachęca do okrywania tajemnic. "Jeżynowy Lis. Tajemnica Krańca świata" to książka z serii tych, przy których trudno jest przerwać czytanie. To opowieść o niezwykłym kluczu, który otwiera drzwi do innych światów: mrocznych, fascynujących i pełnych sekretów.

Książki Marty Kisiel mają w sobie coś, co trudno jednoznacznie nazwać. Jest w nich lekkość, humor i magnetyzm, który sprawia, że trudno je odłożyć na półkę po kolejnym przeczytanym rozdziale. "Małe Licho i tajemnica Niebożątka" to moje kolejne spotkanie z jej twórczością i jestem przekonana, że nie ostatnie. To historia skierowana do młodszych czytelników, ale - jak to często bywa z dobrą literaturą dziecięcą - niesie przesłanie, które trafia również do dorosłych. Autorka z

Historia rozpoczyna się wraz z nadejściem wiosny. Razem ze zmieniającą się przyrodą następują też zmiany w sąsiedztwie głównych bohaterów książki. Do domu obok wprowadzają się Oni. Nie wiemy dokładnie kim są, ale możemy mieć pewność co do jednego: w rodzicach Pawła (a zwłaszcza w jego tacie) wzbudzają najpierw niepokój, a z każdą kolejną informacją płynącą z telewizji – lęk. W końcu ojciec decyduje się na radykalny krok i postanawia wybudować mur odgradzający ich od sąsiadów.

Strach to jedna z najbardziej pierwotnych emocji. Pojawia się nagle i potrafi sparaliżować każdego - nawet dorosłych. Nic więc dziwnego, że dla dzieci bywa szczególnie trudnym doświadczeniem. Książka "Feluś i Gucio oswajają strachy" Katarzyny Kozłowskiej to bardzo mądra i pełna dobrej energii próba oswojenia tego tematu - bez pustych pocieszeń i bagatelizowania.

Jeśli Twoje dziecko nie ma ochoty czytać książek - spróbujcie komiksu! Nie każde dziecko od razu zakochuje się w tradycyjnych książkach i nie ma w tym nic złego. Czasami wystarczy jednak zaproponować inną formę, żeby otworzyć drzwi do magicznego świata literatury. I tutaj przychodzę z lekką, szaloną i absolutnie wciągająca propozycją - "Kurze wzgórze. Kaktus zombie atakuje."

To miała być zwyczajna rekrutacja do szkoły średniej. Wszystko jednak wymyka się spod kontroli, gdy dorośli nagle znikają, a zegarki i telefony przestają działać. Rozpoczyna się gra, której zasad nikt nie zna i której celu nikt nie potrafi odgadnąć. Lubisz historie z dreszczykiem? Ta bez wątpienia do nich należy.

Uwielbiam książki, które nie tylko opowiadają historie, ale też wzbudzają w czytelniku potrzebę wyjścia z domu i uważniejszego spojrzenia na otaczający świat. "Pogoda dla Puchaczy. Zima" zdecydowanie należy do tej kategorii.

Niektóre książki dla dzieci, mimo, że przeznaczone dla najmłodszych, trafiają prosto w serce dorosłego czytelnika. Do takich tytułów bez wątpienia należą „Jak dobrze mi z Tobą” i „Jestem wdzięczny, że Cię mam” - dwie pozycje z czułej serii Przytulanki wydawnictwa Wilga. To książki o byciu razem, przyjaźni, miłości i wdzięczności za tę drugą osobę, dzięki której każdy dzień jest piękną przygodą.

Są takie książki, które naprawdę mocno chwytają za serce. „Jutro będę dzielny” to jedna z tych historii. Wzrusza, daje do myślenia i zostaje z czytelnikiem na długo. To opowieść o cierpliwości, zaufaniu i o tym, że każde dziecko ma prawo do własnego tempa.

Jeśli nie wiecie, czym jest „spalony” — z tej książki raczej się tego nie dowiecie. Za to poznacie mnóstwo zagadnień związanych z piłką nożną, a jeśli do tej pory nie byliście fanami tego sportu, po lekturze — z dużą dozą prawdopodobieństwa — może się to zmienić. To nie jest kolejna opowieść o strzelaniu goli i ligowych tabelach. „Akademia piłkarska” wykorzystuje sport jako tło do historii o ambicji, wytrwałości i pracy nad sobą. Rywalizacja toczy się tu nie tylko na boisku,

Złość dziecka potrafi zaskoczyć nawet najbardziej uważnych rodziców. Krzyk, tupanie, trzaskanie drzwiami czy obrażone milczenie często zostawiają nas z pytaniem: jak zareagować, by naprawdę pomóc, a nie tylko „uciszyć” sytuację? Właśnie o takich momentach opowiada książka „Opowieści kapibary o złości” – zbiór historii ukazujących trudne emocje z perspektywy dziecka.

„Proszę!” Simona Philipa to zwariowana i pełna energii opowieść o słowie, które wszyscy znamy i którego dzieci uczą się zazwyczaj bardzo wcześnie. Autor pokazuje jednak, że „proszę” to coś więcej niż tylko grzecznościowy dodatek - to ważny element budowania relacji i porozumienia. W przystępny, pełen humoru i absurdu sposób książka opowiada o tym, co się dzieje, gdy to słowo znika z codziennych rozmów, oraz jak bardzo zmienia się świat, kiedy znów zaczynamy go używać. To hist

Byliście kiedyś w Wenecji? Ja nie. A przecież trzeba się spieszyć, bo może nadejść dzień, w którym to miasto zniknie pod wodą. Zapraszam więc w podróż do Wenecji, ale nie tej znanej z pocztówek i przewodników. To Wenecja wyobrażona, krucha, taka, jaką może stać się w przyszłości. Chcę opowiedzieć Wam o książce subtelnej, pięknej wizualnie i mądrej. Takiej, która nie moralizuje, ale delikatnie zaprasza do refleksji.

Seria o Rózi to książki, które nie tylko bawią, lecz przede wszystkim wspierają: dzieci – w rozumieniu siebie, a dorosłych – w budowaniu wartościowej, czułej relacji z najmłodszymi.

Seria o Titku to nie tylko zbiór sympatycznych historii o małym chłopcu, ale przede wszystkim narzędzie wspierające rozwój emocjonalny dziecka.

Rodzice, którzy przygotowują się do odpieluchowania swojego bobasa – palec pod budkę! To temat delikatny, trudny i często okupiony skrajnymi emocjami, ale prędzej czy później czeka każdego malucha.